C08DA01 Верапамил¹ (Verapamil)

Қолдану көрсеткіштері

жүректің ишемиялық ауруында: тұрақты кернеулі стенокардия, тұрақсыз стенокардия (үдемелі стенокардия, тыныштық күйдегі стенокардия), вазоспазмдық стенокардия (нұсқалық стенокардия, Принцметал стенокардиясы), жүрек жеткіліксіздігі жоқ пациенттердегі инфарктіден кейінгі стенокардияда, егер бета-адреноблокаторлар көрсетілмесе
- ырғақ бұзылуында: пароксизмалық қарыншаүстілік тахикардия, атриовентрикулярлық өткізгіштігі жылдам жүрекшелердің дірілдеуі/жыпылықтауы, Вольф – Паркинсон - Уайт (WPW) синдромын немесе Лоун-Ганонг-Левин (LGL) синдромын қоспағанда
- артериялық гипертензия

Клинические протоколы:

Қарсы көрсеткіштері

Верапамилге немесе препараттың кез келген компонентіне жоғары сезімталдық.
Кардиогендік шок.
II–III дәрежелі атриовентрикулярлық блокада және синустық түйін әлсіздігі синдромы (кардиостимулятор болмаған жағдайда).
Лықсыту фракциясы <35% және/немесе окклюзиялық қысымы >20 мм сын. бағ. болатын жүрек жеткіліксіздігі (жекелеген жағдайларды қоспағанда).
Қосымша өткізгіш жолдары (WPW-, LGL-синдромдары) бар жүрекшелердің жыпылықтауы/дірілі.
Ивабрадинмен бір мезгілде қолдану.
Верапамилмен емдеу кезінде β-адреноблокаторларды вена ішіне енгізу (қарқынды терапия жағдайларын қоспағанда).
Жүктіліктің I және II триместрлері.
Галактозаға тұқым қуалайтын төзімсіздік, Лапп лактаза тапшылығы немесе глюкоза-галактоза мальабсорбциясы.

Қауіпсіздік шаралары

Брадикардиямен, айқын артериялық гипотензиямен немесе сол жақ қарынша функциясының бұзылуымен асқынған жедел миокард инфарктісі кезінде сақтықпен қолдану қажет.
Атриовентрикулярлық блокада, брадикардия және сирек асистолия дамуы мүмкін; өткізгіштік бұзылыстары туындаған жағдайда препаратты тоқтату қажет.
Аритмияға қарсы препараттармен, β-адреноблокаторлармен және ингаляциялық анестетиктермен бірге қолданғанда жүрек-қантамыр жүйесіне бәсеңдетуші әсері күшеюі мүмкін.
Дигоксинмен бірге қолданғанда оның дозасын төмендету қажет болуы мүмкін.
Жүрек жеткіліксіздігі бар пациенттерде емді бастар алдында оның жағдайын тұрақтандыру қажет.
Жүйке-бұлшықет өткізгіштігінің бұзылыстары (миастения гравис, Ламберт–Итон синдромы, Дюшенннің үдемелі бұлшықет дистрофиясы) кезінде сақтықпен қолдану керек.
Артериялық гипотензия (систолалық артериялық қысым <90 мм сын. бағ.) кезінде мұқият бақылау қажет.

Дәрілік заттармен өзара әрекеттесуі

CYP3A4 тежегіштері (эритромицин, кларитромицин, кетоконазол, итраконазол, ритонавир және т.б.) верапамилдің концентрациясын арттырады; дозаны түзету қажет болуы мүмкін.
CYP3A4 индукторлары (рифампицин, фенобарбитал, фенитоин, карбамазепин, шайқурай препараттары) верапамилдің концентрациясы мен тиімділігін төмендетеді.
β-адреноблокаторлармен, аритмияға қарсы препараттармен және ингаляциялық анестетиктермен бірге қолданғанда верапамилдің жүрек-қантамыр жүйесіне бәсеңдетуші әсері күшеюі мүмкін (брадикардия, атриовентрикулярлық блокада, жүрек жеткіліксіздігі және айқын артериялық гипотензия қаупі).
Дигоксинмен, дигитоксинмен, циклоспоринмен, такролимуспен, колхицинмен, статиндермен (симвастатин, ловастатин, аторвастатин), дабигатранмен және басқа тікелей пероральді антикоагулянттармен бірге қолданғанда олардың концентрациясы жоғарылауы мүмкін; дозаны түзету және клиникалық бақылау қажет болуы мүмкін.
Ивабрадинмен бір мезгілде қолдануға болмайды.
Грейпфрут шырыны верапамилдің концентрациясын арттырады, сондықтан оны бірге қолданудан аулақ болу керек.
Алкоголь, гипотензиялық препараттар, диуретиктер және вазодилататорлар верапамилдің гипотензиялық әсерін күшейтуі мүмкін.
Ескерту: Мұнда дәрілік өзара әрекеттесулердің тек кейбір маңызды түрлерінің қысқаша сипаттамасы берілген. Толығырақ ақпарат алу үшін дәрілік препаратты медициналық қолдану жөніндегі нұсқаулыққа немесе дәрілік өзара әрекеттесулер туралы ақпарат көздеріне жүгініңіз.

Бүйрек жеткіліксіздігі

Бүйрек жеткіліксіздігінің терминальді сатысы бар пациенттерге верапамилді сақтықпен және мұқият бақылаумен қолдану қажет.
Верапамил гемодиализ арқылы шығарылмайды.

Бауыр жеткіліксіздігі

Бауыр функциясының ауыр бұзылуы бар пациенттерге Верапамилді сақтықпен қолдану қажет.

Жүктілік

Жүктіліктің I және II триместрлерінде қолдануға болмайды. Жүктіліктің III триместрінде препаратты ана үшін күтілетін пайдасы шарана үшін ықтимал қауіптен асып түсетін жағдайда ғана қолдануға болады. Плацентарлық бөгет арқылы өтеді.

Емізу

Препаратты емізу кезеңінде қолдану ұсынылмайды, өйткені ол ана сүтіне өтеді. Емізуді жалғастыру мүмкіндігі дәрігердің пайда мен ықтимал қауіп арақатынасын бағалауына байланысты айқындалады, себебі жаңа туған нәресте немесе емізулі бала үшін қауіпті толық жоққа шығаруға болмайды.

Жағымсыз әсерлері

Жиі:
бас айналуы немесе сананың бұлыңғырлануы, бас ауыруы, нейропатия;
күйгелектік;
брадикардия, жүрек жеткіліксіздігінің дамуы немесе бұрыннан бар жүрек жеткіліксіздігінің нашарлауы, артериялық қысымның шамадан тыс төмендеуі және/немесе ортостатикалық гипотензия;
қан кернеуі (гиперемия), артериялық гипотензия;
іш қату, жүрек айнуы;
эритромелалгия;
шеткері ісінулер.
Жиі емес:
жүрек қағуы, тахикардия;
іштің ауыруы;
аллергиялық сипаттағы гепатит (бауырдың спецификалық ферменттері деңгейінің қайтымды жоғарылауымен);
шаршағыштық.
Сирек:
парестезия, тремор, ұйқышылдық;
құлақтағы шуыл;
құсу;
гипергидроз.
Өте сирек:
фотодерматит.
ауыр жалған салданулық миастенияның, Ламберт–Итон синдромының және Дюшенннің үдемелі бұлшықет дистрофиясының нашарлауы.

Көрсеткіштері, қолдану тәсілі мен дозалары

Препаратты ішке, шайнамай, жеткілікті мөлшердегі сумен, тамақтану кезінде немесе одан кейін бірден қабылдайды.
Грейпфрут шырынымен бірге қабылдауға болмайды және жатқан күйде қабылдамау керек.
Жедел миокард инфарктісінен кейін препаратты 7 күннен ерте емес қолдануға болады.

Балаларда қолданылуы

Педиатрияда қолданылуы: тек жүрек ырғағының бұзылыстарын емдеу үшін.
6 жасқа дейінгі балалар: тәулігіне 40–120 мг, 2–3 қабылдауға бөліп қабылдайды.
6–14 жас аралығындағы балалар: тәулігіне 80–360 мг, 2–4 қабылдауға бөліп қабылдайды.
Дене салмағы 50 кг-нан асатын балаларға: қолданылуы мен дозасы ересектердегідей.